Eén ontwerpfout is genoeg om me af te schrikken van een product dat ik nog nooit eerder heb gebruikt. Apples vlindertoetsenbord was zo berucht dat ik binnen een minuut typen al wist dat de MacBook niets voor mij was. Sommige rampen kun je het beste van een veilige afstand bekijken. Voor mij was het vlindertoetsenbord reden genoeg om een MacBook af te wijzen, ongeacht de prijs of andere functies.
Snelle links
Butterfly-toetsenbord: een slank idee dat te ver is gegaan
In 2015 besloot Apple dat het traditionele schaartoetsenbord – het type dat destijds en zelfs vandaag de dag nog steeds op de meeste laptops te vinden is – aan een upgrade toe was. Het bedrijf onthulde het vlindermechanisme, vernoemd naar de scharniervorm, en beweerde dat het revolutionair was.
Apple's voorstel was duidelijk: het vlinderontwerp maakte dunnere laptops, een lager profiel en een stabielere toetsaanslag mogelijk. De aanslag (de afstand die een toets aflegt wanneer deze wordt ingedrukt) was veel korter dan voorheen, wat resulteerde in wat Apple omschreef als een "nauwkeuriger typegevoel". Op papier leek het een gestroomlijnde, moderne evolutie van het toetsenbord.
Maar toetsenborden zijn niet ontworpen als "slanke innovaties". Ze zijn ontworpen als betrouwbare hulpmiddelen. En in de zoektocht naar de heilige graal van dunheid heeft Apple iets fundamenteel slechter gemaakt. Het vlindertoetsenbord is een perfect voorbeeld geworden van design boven functionaliteit, waarbij visuele esthetiek belangrijker is dan wat een laptop bruikbaar maakt.
Voor iedereen die voor zijn werk typt, is het toetsenbord niet zomaar een onderdeel, maar het hart van de machine. Als dat hart elke keer dat er een kruimel onder de toets drijft een slag overslaat, stort de waarde van de hele machine in.
De toetsenbordramp vanaf de zijlijn bekijken
Wanneer de problemen van een product onderdeel worden van de techfolklore, weet je dat het product in ernstige problemen verkeert. Ik herinner me de beginjaren van Apple's vlindertoetsenbord: krantenkoppen over vastzittende toetsen, tech-YouTubers die uitgebreide experimenten uitvoerden om te zien hoe stof het toetsenbord kapot kon maken, en boze forums met duizenden reacties.
Het grootste minpunt van het vlindertoetsenbord was de extreme gevoeligheid voor vuil. Een kruimel of stofje onder een toets kon ervoor zorgen dat het toetsenbord vastliep of dubbelklikken registreerde. Voor een "professionele" laptop van meer dan € 1,500 is dit belachelijk. Stel je voor dat je je werkcomputer in een luchtdichte tas moet bewaren om foutloos te kunnen typen!
Zoals ik al eerder zei, veranderde het internet al snel in een kerkhof van klachten over vlindertoetsenborden. Schrijvers klaagden over het feit dat hun "E"-toets permanent vastliep, programmeurs maakten zich druk over hun niet-werkende backspace-toets en studenten durfden geen aantekeningen te maken tijdens een hoorcollege uit angst dat hun spatiebalk halverwege zou breken. Apples supportforums werden digitale bekentenissen voor gefrustreerde MacBook-bezitters.
Op een gegeven moment waren het niet langer slechts een paar ongelukkige klanten, maar werd het een wijdverbreid ontwerpgebrek waar iedereen van op de hoogte was. En dat was het deel dat me aansprak. Ik had geen MacBook, maar de overweldigende consistentie van deze verhalen vertelde me alles wat ik moest weten. Er een kopen was als investeren in een loterijticket, waarbij de meeste prijzen niet-werkende sleutels waren.
De langzame en pijnlijke neergang van Apple: het verhaal van het falende vlindertoetsenbord
Apples eerste reactie op de kritiek was vernietigend en onthullend. Het bedrijf heeft nooit expliciet toegegeven dat het vlindertoetsenbord defect was; in plaats daarvan voerde het kleine aanpassingen door over meerdere generaties MacBooks. In 2016 en 2017 werd het ontwerp licht aangepast, met als claim dat de duurzaamheid was verbeterd. In 2018 werd een siliconenmembraan onder de toetsen aangebracht, officieel om geluid te verminderen, maar algemeen werd aangenomen dat dit een manier was om te voorkomen dat er vuil in zou komen.
Deze veranderingen hebben het onderliggende probleem niet opgelost Butterfly-toetsenbordDe toetsen bleven haperen, bleven hangen en veroorzaakten dubbel typen. De rechtszaken stapelden zich op, met collectieve rechtszaken waarin Apple ervan werd beschuldigd willens en wetens defecte toetsenborden te hebben verkocht.
Uiteindelijk lanceerde Apple een toetsenbord-serviceprogramma, met gratis reparaties voor de betreffende modellen. Dit was een kostbare publieke verontschuldiging zonder de woorden "we hebben een fout gemaakt". Voor gebruikers betekende dit mogelijk meerdere keren naar Apple gaan om slechts één defecte toets of het hele toetsenbord te vervangen, waardoor ze hun primaire apparaat kwijtraakten.
Eind 2019 was het experiment afgelopen. Butterfly-toetsenbord Stilletjes. De 16-inch MacBook Pro debuteerde met de terugkeer van het schaarmechanisme, omgedoopt tot "Magic Keyboard". Dit was een stilzwijgende erkenning dat Butterfly-toetsenbord Het was een kostbare vergissing. In 2020 hadden alle MacBooks in de serie het volledig laten vallen.
Waarom ik nog geen MacBook heb gekocht
Wanneer je duizenden euro's uitgeeft aan een laptop, koop je niet alleen specificaties en bouwkwaliteit. Je koopt vertrouwen dat het bedrijf dat je het apparaat verkoopt je niet zal laten kiezen tussen vorm en functionaliteit. Als dat vertrouwen eenmaal beschadigd is, is het niet gemakkelijk te herstellen.
Hoewel de huidige MacBooks weer prima toetsenborden hebben, is mijn interesse verdwenen. Ik heb inmiddels Veel Windows-laptops zijn voorzien van comfortabele en betrouwbare toetsenborden. Wat goedkoper is en niet de last van de vorige ontwerpramp met zich meebrengt. Apple is misschien verder gegaan, maar ik niet.
Soms hoef je een product niet eens te bezitten om te weten dat je het niet wilt. Het enige wat ik nodig had, was de gevolgen zien van één slechte ontwerpbeslissing: een toetsenbord dat de verkeerde geschiedenis heeft geschreven. Die slechte toetsenbordervaring deed me MacBooks links laten liggen.
