Rollenspellen, of RPG's, zijn een populair type videogame dat moeilijk duidelijk te definiëren is. Er zijn veel soorten RPG's, inclusief subgenres, en sommige games gebruiken RPG-elementen zonder hetzelfde te zijn als een RPG.
Laten we eens kijken naar het RPG-type spel om het beter te begrijpen. We zullen de geschiedenis van het genre onderzoeken, een raamwerk opstellen voor wat RPG is en enkele van de verschillende genres verkennen.
Snelle links
De oorsprong van rollenspellen
We kunnen role-playing videogames herleiden tot hun oorsprong aan tafel. Dungeons & Dragons, voor het eerst gepubliceerd in 1974, was het eerste grote succes in de industrie en bracht RPG's naar de massa, dus het dient als een geweldig voorbeeld.
In games als Dungeons & Dragons creëren spelers hun eigen personages met verschillende statistieken. Deze statistieken, zoals kracht en intelligentie, bepalen hun vaardigheden op verschillende gebieden. Het wordt geleid door de Dungeon Master (de game-organisator en deelnemer die verantwoordelijk is voor het creëren van specifieke avontuurdetails en uitdagingen, met behoud van een realistische continuïteit van evenementen), die de stroom van het spel en het verhaal regelt terwijl de spelers op avontuur gaan.
De unieke bouw van elk personage is van invloed op hoe ze omgaan met uitdagingen in de campagne, zoals aangevallen worden door monsters of sloten moeten openen. Naarmate de speler vordert in het spel, krijgt hij ervaringspunten, waardoor hij een hoger niveau kan bereiken en zijn vaardigheden kan vergroten, waarbij hij mogelijk nieuwe vaardigheden leert.
Met de toenemende populariteit van videogames op zowel pc als thuisconsoles, worden elektronische RPG's die veel van dezelfde regels gebruiken steeds populairder. Natuurlijk, in plaats van statistieken te berekenen door dobbelstenen te gooien en gebruik te maken van de Dungeon Master om het verhaal te verbeteren, hebben videogames het voordeel dat de programmering dit allemaal afhandelt.
RPG is dus een spelvorm waarin spelers de rol van karakters op zich nemen in een fantasiesetting. De speler bestuurt de acties van het personage, hetzij door het verhaal van zijn acties, door daadwerkelijke acties, of door een systeem voor het nemen van beslissingen en het ontwikkelen van het personage. Om de spelers in beeld te brengen, bevat het spel regels die het algemene kader van de beschikbare personages en acties bepalen, wanneer die acties slagen of mislukken, en de mogelijke interacties daartussen.
Wat definieert RPG's?
Nu we weten waar RPG's vandaan komen, hoe bepaal je dan eigenlijk of een game een RPG is? Er zijn enkele basispunten die een game moet bereiken om als een RPG te worden beschouwd:
- Er moet een soort karakterontwikkeling zijn waarbij je karakter intrinsiek sterker wordt tijdens het spelen. Dit betekent vaak dat je je gezondheid, XP, statistieken, enz. verhoogt.
- Je gevechtservaring moet, althans gedeeltelijk, worden beïnvloed door je karaktereigenschappen. Dit kan betekenen dat de schade die je aanricht bijvoorbeeld wordt beïnvloed door de kracht of behendigheid van je speler. Vechteffecten tellen niet mee voor items of een speler die de invoer onder de knie heeft.
- Je personage moet een flexibele inventaris hebben, bestaande uit een verscheidenheid aan wapens, bepantsering, spreuken, genezende items en andere items die je naar eigen inzicht kunt gebruiken. De items die je moet gebruiken voor de puzzels tellen niet mee.
Hoewel sommige RPG's extra elementen hebben, is elk spel dat niet al deze drie punten bevat geen geschikte RPG. Laten we, om dit in de praktijk te brengen, naar twee voorbeelden van games kijken en op basis van het bovenstaande classificeren of het een RPG is of niet.
Fallout 3
In Fallout 3 verken je een nucleaire woestenij nadat je hebt overleefd door in een ondergrondse kluis te vallen. Aan het begin van het spel zet je vaardigheidspunten in verschillende statistieken voor je personage. Naarmate je missies voltooit en ervaringspunten verdient, krijg je meer vaardigheidspunten om toe te wijzen naarmate je hoger komt. Dit voldoet aan de eerste criteria.
Hoewel Fallout 3 zowel in het perspectief van de eerste als de derde persoon kan worden gespeeld, hebben spelerstatistieken op verschillende manieren invloed op gevechten. Je krachtstatus en slagwapenvaardigheid hebben bijvoorbeeld invloed op de hoeveelheid schade die je oploopt met wapens zoals zwaarden. Als je dit tweede element hierboven bereikt, zijn je gevechtsprestaties gebaseerd op statistieken, niet alleen op je beslissingen en fysieke prestaties.
Ten slotte heeft Fallout 3 een verscheidenheid aan soorten wapens, genezende items, bepantsering en andere items die je kunt gebruiken. Deze maken ze open voor de speler om te kiezen en de meeste zijn niet vereist voor iets specifieks, dus aan het derde element is voldaan.
Vandaar dat Fallout 3 een RPG is.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Veel mensen categoriseren Zelda-games als RPG's, maar door de serie te vergelijken met de bovenstaande criteria, kunnen we zien waarom dit niet het geval is.
In Ocarina of Time kan Link extra harten krijgen terwijl kerkers worden voltooid, maar het is geen substantiële vooruitgang. "Link" heeft geen statistieken of een spelersniveau dat het verslaan van vijanden of het voltooien van missies verhoogt, dus punt #1 wordt niet gehaald.
Wat betreft het tweede punt, hoewel je met een bepaalde missie een beter zwaard kunt verdienen, hangt het vechten in Zelda alleen af van je acties. De game heeft geen specifieke statistieken of attributen die je kunt bekijken of wijzigen, dus punt #2 maakt ook geen deel uit van Zelda.
Ten slotte heeft Ocarina of Time een verscheidenheid aan items, maar ze zijn bijna allemaal nodig om door het spel te komen en puzzels op te lossen. Er is niet zo'n breed scala aan wapens om uit te kiezen als in Fallout, dus punt 3 is niet geschikt voor Zelda.
Ocarina of Time is duidelijk geen RPG. De meeste Zelda-games zijn eigenlijk actie-avontuurtitels, omdat ze het oplossen van puzzels en het verhaal van een avonturengame combineren met de actie en vechtactie van games.
Vergelijking van westerse en Japanse RPG's
Vroege pc-RPG's, zoals The Gemini's Tale, verschillen van RPG's die de consoles bereikten, zoals Dragon Quest. In plaats van naar RPG's te verwijzen op basis van het platform waarvoor ze worden gebruikt, begonnen gebruikers in de loop van de tijd naar de games te verwijzen als "Westerse RPG's (WRPG's)" en "Japanse RPG's (JRPG's)".
Dit is een belangrijk onderscheid, dus laten we deze concepten eens nader bekijken.
Westerse RPG-spellen
Westerse rollenspellen (WRPG's), zo genoemd omdat ze meestal worden ontwikkeld door teams in Amerika of Europa, hebben meestal een open einde. Meestal geven ze je de keuze hoe je taken aanpakt en in welke volgorde je ze aanpakt.
Ze stellen je vaak in staat om aan het begin van het spel je eigen personage te maken, wat een "leeg bord" is dat je kunt beïnvloeden. Westerse RPG's kunnen ook veel dialoogopties bevatten waarmee je de gebeurtenissen in het verhaal kunt beïnvloeden, en je zelfs kunt laten kiezen welke acties moreel of immoreel zijn.
Bovendien verschillen westerse RPG's qua toon van hun Japanse tegenhangers doordat ze vaak serieuzer zijn. De gevechten vinden meestal in realtime plaats op hetzelfde scherm als de rest van de gameplay.
Voorbeelden van grote westerse RPG's zijn de Mass Effect-serie, Skyrim en The Witcher 3.
Japanse RPG-games
Japanse RPG's verschillen op een aantal belangrijke punten van hun westerse tegenhangers. JRPG's hebben meestal een meer charismatisch karakter dat je niet of nauwelijks kunt aanpassen. De snelheid is ook eenvoudiger: in plaats van een open wereld waar je taken kunt aanpakken zoals je wilt, zijn Japanse RPG's vaak lineair.
Hun vechtsystemen zijn ook heel anders. De meeste Japanse RPG's bevatten turn-based gevechten, waarbij je opdrachten uit een menu selecteert in plaats van in realtime te vechten. Veel JRPG's, vooral oudere, bevatten willekeurige gevechten op een apart scherm in plaats van vijanden in het veld te tonen.
De personages in JRPG's zijn meestal jonger en je kunt een hele groep personages met je meereizen (in plaats van alleen te zijn, wat gebruikelijk is in westerse RPG's).
Enkele van de populaire Japanse RPG's zijn Final Fantasy-series, Persona-series en Chrono Trigger.
Subgenres van RPG's
Nu weet je hoe je een RPG definieert en onderscheid maakt tussen de twee hoofdgenres. Maar daar houdt de genreverwarring niet op: er zijn ook subgenres binnen RPG's. We hebben er al enkele in het voorbijgaan genoemd, maar laten we snel enkele voorbeelden bekijken, zodat u er bekend mee bent.
Actie-RPG's Het is een actie-RPG met een sterke focus op gevechten. Deze omvatten games zoals Skyrim, waar je acties in realtime tijdens gevechten een grote rol spelen in je succes.
Rollenspel shooters Het is een schietspel met RPG-elementen. Borderlands plaatst bijvoorbeeld punten in verschillende statistieken naarmate je hoger komt.
MMORPG's , of massively multiplayer online RPG, is een RPG waarin je online speelt met andere personages, zoals World of Warcraft. Deze games blijven doorgaan, zelfs als ze niet worden gespeeld, in tegenstelling tot de titels voor één speler.
Tactische RPG's Je neemt het verhaal en de statistieken van RPG's en combineert ze met elementen van turn-based of realtime strategiespellen. Deze omvatten series zoals Disgaea en Fire Emblem.
Er zijn andere, niet zo voor de hand liggende soorten, maar dit zijn enkele van de meest voorkomende.
Geniet vandaag van RPG's
RPG is een breed genre, dankzij de lange geschiedenis en vermenging met andere gamegenres. Veel games hebben een aantal RPG-elementen, maar het is gemakkelijk om de juiste RPG te vinden als je eenmaal weet waar je op moet letten. Het is een geweldig type spel als je het leuk vindt om in een spel op basis van personages en statistieken te spelen dat niet zo veel afhankelijk is van je fysieke vaardigheden.
er is veel Andere soorten videogames Die je misschien niet kent, dus waarom zou je er dan niet eens naar kijken?
