Bij het aansluiten van een nieuwe monitor grijpen de meeste mensen naar een HDMI-kabel, en ik deed dat ook. HDMI was zo lang de standaard beeldschermaansluiting geweest dat het pakken ervan een tweede natuur was geworden – maar het blijkt dat HDMI maar één ding kan, terwijl USB-C er meerdere kan. En dat nog voordat mijn monitoren bestonden. Samsung M80D Smart MonitorenDe HDMI-kabels lagen klaar op mijn bureau. Ik heb ze nooit gebruikt.
Ik opende de eerste doos en zag een USB-C-kabel in het accessoirevakje. Ik controleerde ook de Thunderbolt 4-poorten op mijn M4 Mac Mini. Het proberen waard, toch? Beide schermen bleken volledig 4K te zijn met een scherp en helder beeld, en de HDMI-kabels liggen sindsdien stof te verzamelen in een la. Dat is alweer maanden geleden. USB-C is nu het eerste waar ik op een specificatielijst naar kijk.
Snelle links
De verwarring rond HDMI-versies verdwijnt met USB-C.
Geen giswerk meer over bandbreedte.
In dit stadium, Er werd gebruikgemaakt van een kleine set HDMI-kabels. Ik ben op zoek naar kabels die 4K-resolutie met HDR echt aankunnen, en naar kabels die daarbij kapot gaan. HDMI 2.0 heeft een maximale bandbreedte van 18 Gbps, en 4K-resolutie met HDR verbruikt het grootste deel van die bandbreedte, met flikkerende beelden, fletse kleuren en haperende signalen als gevolg. HDMI 2.1 verhoogt dat naar 48 Gbps, maar op de verpakking van de meeste kabels wordt dit verschil niet duidelijk vermeld, waardoor je uiteindelijk kabels moet verwisselen en naar je scherm moet staren.
Dat werkte allemaal niet met USB-C. De meegeleverde Samsung-kabels stuurden beide schermen direct aan op 4K, 60Hz, met HDR ingeschakeld. De reden hiervoor is DisplayPort Alternate Mode – USB-C gebruikt deze modus intern voor video, en het presteert al een tijdje even goed als, of zelfs beter dan, vergelijkbaar geprijsde HDMI. Er staat geen versienummer op de kabel en ik heb niet kunnen controleren of de vermelding "ondersteunt 4K" op de verpakking daadwerkelijk 4K met HDR betekent – de Samsung-kabels stuurden de M80D gewoon aan op de native resolutie, en ik kon verder met mijn dag. Thunderbolt 4 biedt me 40 Gbps aan de Mac Mini-kant, dus er was eigenlijk niets in te stellen. Aansluiten, beeld verschijnt, en klaar.
Je scherm verandert in een USB-hub.
Gegevens en video worden via dezelfde kabel verzonden.
De beeldkwaliteit is slechts een deel van het verhaal, en eerlijk gezegd is dat niet het deel dat me overtuigde. HDMI is een aansluiting die maar één ding kan: het stuurt het videosignaal naar je scherm en daarmee is de klus geklaard. USB-C daarentegen stuurt zowel video als data, wat een cruciaal verschil is. Deze tweede functie maakt van een USB-C-monitor iets dat meer op een dockingstation lijkt.
De M80D heeft een USB-C-poort, een HDMI-poort en twee USB-A-poorten. Het interessante aan deze USB-A-poorten is dat ze niet werken met een HDMI-aansluiting. Maar zodra je ze via USB-C aansluit, herkent mijn Mac Mini ze direct alsof het eigen poorten zijn. USB-sticks, controllers, een webcam – ik heb ze allemaal op de monitor aangesloten en ze verschenen zonder problemen op mijn computer, zonder extra kabels.
Voor mijn opstelling was dit veel meer dan ik had verwacht. Mijn Mac Mini stond vastgeschroefd op een op maat gemaakt statief onder mijn bureau, waar ik hem niet kon zien. Om bij de poorten aan de achterkant te komen, moest ik hem eruit schuiven, voorover buigen en op de tast zoeken naar de juiste. De monitoren stonden op een dubbele, verstelbare standaard recht voor me, op armlengte afstand, dus het feit dat die USB-A-poorten zo dichtbij waren, bespaarde me veel meer frustratie dan de specificaties op papier zouden doen vermoeden.
Eén connector voor al je apparaten.
Het USB-C-ecosysteem blijft groeien.
Tel eens hoeveel USB-C-apparaten je al hebt – het aantal zal je misschien verbazen. Je telefoon laadt er ook mee op (enJe kunt het voor veel andere dingen gebruiken.Je laptop is er waarschijnlijk op aangesloten. Tablets, koptelefoons, USB-sticks en zelfs gameconsoles: USB-C is de standaard geworden voor de meeste technologie die mensen tegenwoordig kopen. Door monitoren aan deze lijst toe te voegen, hoef je weer een eigen kabel minder te bewaren en heb je weer een apparaat dat goed samenwerkt met de rest van je bureau.
Laptopgebruikers komen hier het beste uit de bus. Sommige USB-C-monitoren kunnen je laptop opladen met dezelfde kabel als je videokaart, waardoor je de voedingsadapter in je tas kunt laten en toch een stopcontact bij de hand hebt. Ik gebruik een desktopcomputer, dus voor mij is deze functie niet direct relevant. USB-C is echter nog steeds erg handig in de gedeelde werkruimte die mijn vrouw en ik gebruiken in ons kantoor beneden – zij gebruikt een MacBook en ik een Mac Mini. We gebruiken dezelfde kabel en dezelfde poort zonder adapters te hoeven wisselen wanneer we om de beurt aan die tafel werken.
Controleer eerst de verkooppunten voordat je de prijs controleert.
Ik was niet specifiek op zoek naar USB-C toen ik deze monitoren kocht. De M80D's trokken mijn aandacht dankzij hun 4K-panelen, ingebouwde smart-tv-apps en de prijs. USB-C was slechts een detail op de specificatielijst waar ik nauwelijks aandacht aan besteedde. Maanden later zou ik het eerlijk gezegd als de functie beschouwen die ik het meest zou missen als die er niet meer was. Alleen al de hub-functionaliteit maakte de overstap de moeite waard, en het feit dat ik niet met HDMI-versies hoefde te rommelen was een bonus waarvan ik niet wist dat ik die nodig had.
Als je binnenkort een nieuwe monitor wilt kopen, neem dan even de tijd om de lijst met poorten te bekijken voordat je verdwaalt in het vergelijken van de specificaties. Overstappen van een robuuste HDMI-kabel naar USB-C verandert de beeldkwaliteit niet, maar je monitor kan ineens veel meer dan alleen weergeven wat er op het scherm staat. Mijn vorige monitor had geen USB-C-poort.
