Intensieve open online cursussen, of MOOCs , snel. In minder dan tien jaar gingen ze van geen bestaan naar bijna tienduizend cursussen. Het is altijd het onderwerp geweest van enige controverse en heeft een behoorlijk aantal technische uitdagingen gehad, maar het steeds toenemende aantal prestigieuze universiteiten dat via MOOC's paden naar daadwerkelijke graden creëert, is een duidelijke indicatie dat de manier waarop de wereld leert aan het veranderen is. Er is veel vraag naar betaalbaarder, opener en flexibeler onderwijs, en naarmate de technologie voor online klaslokalen verbetert, wordt het behalen van een online diploma een steeds realistischer alternatief.
Snelle links
Waar kwamen ze vandaan en waar zijn ze nu?
Hoewel de eerste MOOC's in 2008 begonnen, zijn de platforms die we vandaag kennen (EDX ، Coursera ، Udacity ، FutureLearn , enz.) kwamen pas in 2012 op het toneel. Harvard en MIT waren de drijvende krachten achter edX, en Coursera kwam van twee Stanford-hoogleraren.
Aanvankelijk was er enig pessimisme vanwege de hoge uitvalpercentages, het gemak van bedrog, een onzeker bedrijfsmodel, gebrek aan accreditatie en andere hardnekkige problemen in online onderwijs, maar het aantal studenten dat bereid was gratis online cursussen aan te bieden was verschillend. Vanaf 2017 omvatten MOOC-platforms gezamenlijk:
- Eenentachtig miljoen studenten
- Meer dan 800 universiteiten
- 9 cycli
- 500 / MOOC gecertificeerd
Je hebt de grenzen van de Ivy League overschreden. Het is een taal xuetangx Chinezen zijn de derde grootste in termen van inschrijving, en er zijn andere lokaal georganiseerde MOOC's die opduiken van Thailand tot Spanje. Werkgevers zoals Microsoft en IBM zijn hun eigen programma's begonnen en je kunt alles krijgen, van cursuspunten tot een masterdiploma als je wilt. Wat zit er achter dit alles?
betaalbaarheid
In de Verenigde Staten zijn de schoolkosten sinds 161 met 1987% gestegen (gecorrigeerd voor inflatie) en moeten vaak schulden worden aangegaan. Dit maakt goedkope e-learning een aantrekkelijke propositie voor een generatie digitale bewoners met onzekere kansen op werk. Low-cost, high-volume graden op basis van MOOC duiken overal op, vooral op zware gebieden zoals informatica, analyse en cyberbeveiliging.
vrije toegang
De overgrote meerderheid van de MOOC's kent helemaal geen aanvraagprocedure. Schrijf je in voor de cursus, betaal voor een certificaat als je wilt (het is gratis om gewoon te schrijven), en als je het goed doet op de cursus, slaag je.
Dit betekent dat mensen van over de hele wereld, ongeacht hun achtergrond, niet door vele officiële hoepels hoeven te springen om accreditatie te krijgen. Het betekent ook dat het gemakkelijker is om dingen te doen zoals carrièreveranderingen verkennen, plezier hebben bij het leren of gewoon toegang krijgen tot enkele van de slimste mensen ter wereld.
Sommige universiteiten gebruiken dit als onderdeel van het toelatingsproces: haal goede cijfers in het MicroMasters-programma en je hebt een veel grotere kans om in hun traditionele programma te komen.
schaalbaarheid
Een van de redenen waarom goede universiteiten zo duur en moeilijk verkrijgbaar zijn, is dat er een enorm onevenwicht is tussen vraag en aanbod. Stanford erkent slechts vijf procent van de aanvragers van de honderdduizenden die zich elk jaar aanmelden, en Harvard en MIT hebben vergelijkbare aantallen, maar hun MOOC-cursussen lopen in de miljoenen. Het is moeilijk om meer mensen in een beperkte hoeveelheid klaslokalen te proppen, maar naarmate de technologie verbetert en het systeem verbetert, is er geen bovengrens voor het aantal mensen dat een productieve MOOC-ervaring kan hebben.
Flexibiliteit
Bij MOOC's hoef je niet alles te laten vallen en te gaan studeren; Je kunt parttime of fulltime werken zoals je wilt. Veel cursussen zijn in eigen tempo of hebben frequente startdatums, waardoor studenten pauzes kunnen nemen wanneer dat nodig is en de studiebelasting kunnen worden aangepast op basis van wat ze aankunnen. Serviceproviders profiteren ook op een andere manier van platformflexibiliteit: ze kunnen hun cycli on-the-fly wijzigen, verbeteren over meerdere iteraties of ze zelfs bijwerken wanneer nieuwe ideeën op de markt komen.
slecht spul
Natuurlijk hebben MOOC's, zoals alle technologieën, een duistere kant. Ze zijn onpersoonlijk, versterken de band tussen studenten en docenten niet, geven betere antwoorden op meerkeuzevragen en wiskundige antwoorden dan projecten en papers, hebben hoge uitvalpercentages en afhankelijk van de cursussen die je volgt, kunnen je referenties meer of minder aantrekkelijk zijn aan toekomstige werkgevers of docenten. Het is gemakkelijk om vaardigheden te leren en te oefenen met MOOC's, maar het is moeilijk om diep in uitdagende sociale kwesties te duiken en deel te nemen aan een samenhangende leerervaring. Dit is de reden waarom de overgrote meerderheid van de momenteel aangeboden referenties gericht zijn op technische vaardigheden.
De toekomst van MOOC's
In 2012 waren MOOC's een geweldig idee dat vooral werd opgepikt door mensen die het leuk vonden om dingen te leren. In 2018 kunnen MOOC's je helpen een opleiding te volgen of van carrière te veranderen, hoewel ze nog steeds de beste zijn op technisch gebied. In het jaar 2024 zou het geweldig zijn als MOOC's niet een groter deel van het onderwijslandschap zouden uitmaken.
Zullen ze de traditionele universiteit vermoorden? Meestal niet. Er is nog steeds een opmerkelijk voordeel aan persoonlijk lesgeven en sociaal leren dat MOOC's nog niet hebben kunnen repliceren. Ze zijn echter veel beter in staat om nieuwe technologieën en processen uit te proberen. AI kan worden gebruikt om gepersonaliseerde leerpaden te creëren, virtual reality kan de sociale leerervaring helpen verbeteren en blockchains kunnen educatieve referenties opslaan, enz. Hoe het er ook precies uitziet, het zal zeker een innovatie-injectie zijn in de relatief conservatieve onderwijssector.
